Ανταπόκριση και από Κυπαρισσία...

Στο λιμάνι... με καρέκλες... και λίγο ελεύθερο χώρο ανάμεσα στη σκηνή και τις πρώτες καρέκλες...
Στην αρχή τα πράγματα φαινόντουσαν αρκετά μουδιασμένα... Ο κόσμος καθόταν όλος στις καρέκλες και ο Σωκράτης δεν έχασε την ευκαιρία να σχολιάσει: Αναρωτήθηκε αν εμείς οι αποκάτω έχουμε τίποτα να πίνουμε. Είπε ότι νιώθει σα να είναι σε θέατρο... Αυτός τραγούδαγε και το κοινό χειροκρόταγε. "Επιτέλους αντιμετωπίζομαι σαν καλλιτέχνης" χαχαχα

Σύντομα όμως ο πρώτος κόσμος (δεν αντέξαμε για πολύ μακριά!! και σε καρέκλα!!!) πήγε και κάθισε κάτω από τη σκηνή... κατα γης (για να βλέπουν και οι από πίσω). Η σκηνή αρκετά χαμηλή και άρα ήμασταν πρόσωπο με πρόσωπο με τον Σωκράτη...

Πρέπει να είχε καμια 600ρια (δεν είμαι καλή στα νούμερα) άτομα. Διαφόρων ηλικιών. Και όσο πέρναγε η ώρα μαζευόντουσαν και γύρω γύρω από το λιμάνι αρκετοί.

Το πρόγραμμα γνωστό... Με λιγότερο Θανάση από ότι στο Βράχων. Προς το φινάλε είπε και κάτι Θοδωρακιδες, Τσιτσάνιδες για να γουστάρουμε... Και Σιδηρόπουλο...
Συνολικά ένα 3ωρο.

Αρκετοί χορέψανε...



Είπε και ο ίδιος ότι κάποια στιγμή πρέπει να κάνουμε μια συναυλία που θα πει τραγούδια που δεν τα λέμε συχνά... ΠΡΕΠΕΙ ΠΡΕΠΕΙ...

Πολύ καλή η Μαρίνα...
Μετά τα χαμηλωμένα μικρόφωνα στο Βράχων... επιτέλους ξανάκουσα τη φωνή της.
Και ο Φώτης (φυσικά!!) σταθερή αξία με Ρουμπαγιάτ κι ένα παραδοσιακό.




(Κάποιο λίγο υλικό στο youtube μετά την επιστροφή στην Αθήνα, γιατί έχω ξεχάσει τα usbοκαλώδια)



malamas/icecream.gif

Και κάθε βράδυ θα σκαρώνω μια ιστορία...